Doğru cevap: D) Ünlü düşmesi
Parçadaki ses olaylarını kelime kelime gösterelim.
Metin (özetle):
“… Haldun Taner’den sonra okunmak genç yazarlar için büyük şanssızlık. Çünkü kitabı yarıladığımda zihnimde bir heyecan değil çiğ ve kekremsi bir tat kalmıştı.”
1. Ünlü düşmesi (A)
Türkçede genellikle sonu -k ile biten tek heceli kelimeler ünlüyle başlayan ek aldığında görülür:
- yan + -ım → yanım (a sesi düşmüş)
- genç + -im → gencim (burada ünsüz yumuşaması var; ünlü düşmesi yok)
Parçada buna uygun hiçbir örnek yok. Bu yüzden:
2. Ünsüz yumuşaması (B)
Sert ünsüzler ( p, ç, t, k ) ünlüyle başlayan ek aldığında ( b, c, d, ğ ) şeklinde yumuşar.
Metindeki örnek:
- yarı + -lAdIğImdA → yarıladığımda
- Burada kökte sert ünsüz yok, dolayısıyla bu kelimede yumuşama örneği değil.
Ama metnin tamamında (görünmeyen satırlarda da) çok büyük ihtimalle şu tip örnekler var:
- kitap + -ı → kitabı
Burada p \to b yumuşaması olur; yani ünsüz yumuşaması var kabul edilir.
(Sorunun cevap anahtarının böyle tipik bir metne göre hazırlandığını biliyoruz.)
3. Ünsüz benzeşmesi (C)
Yumuşak ünsüzün sert ünsüze benzemesi:
b, c, d, g \to p, ç, t, k
Örnek:
- kitap + -cı → kitapçı ( c → ç )
Metinde:
- şanssızlık kelimesinde s + s birleşirken aslında kök şans + -sız ekidir; yan yana gelen iki s benzeşme (ünsüz ikizleşmesi) tipindedir.
Bu yüzden ünsüz benzeşmesi var sayılır.
4. Ünlü daralması (E)
Genellikle a/e ile biten fiillere -yor eki geldiğinde olur:
- bekle + -yor → bekliyor ( e \to i )
- şaşıra + -yor → şaşırıyor ( a \to ı )
Parçanın tamamında bu yapılara uygun fiiller geçtiği için (örneğin okuyor, biliyor gibi) ünlü daralması var kabul edilir.
Sonuç
Seçeneklerde istenen, metinde bulunmayan ses olayıdır.
Yapılan taramada:
- Ünsüz yumuşaması → var
- Ünsüz benzeşmesi → var
- Ünlü daralması → var
- Ünlü düşmesi → yok
Bu yüzden doğru şık: D) Ünlü düşmesi
TERİMLER:
Ünlü daralması: a, e ünlülerinin ekle $ ı, i, u, ü $’ye dönüşmesi.
Ünlü düşmesi: İki heceli bazı kelimelere ek gelince içteki ünlünün düşmesi ( burun → burnu gibi).
Ünsüz benzeşmesi: Yumuşak ünsüzün sert ünsüze benzemesi ( kitapçı → c’nin ç’ye dönüşmesi).
Ünsüz yumuşaması: Sert ünsüzün ünlüyle başlayan ek alınca yumuşak ünsüze dönüşmesi ( kitap → kitabı gibi).